A presión continúa sobre os humidais galegos

O Día Mundial dos Humedais celébrase o 2 de febreiro desde 1977 en conmemoración da sinatura do Convenio sobre os Humedais en Ramsar (Irán) en 1971

EQUO considera que fai falla que os humidais se poñan en valor como Patrimonio Natural Universal por ser enclaves cruciais para a loita eficaz polo mantemento da biodiversidade.

Os humidais teñen unha gran variedade de biótopos de transición entre os ambientes terrestre e acuático, polo que xogan un papel fundamental na conservación da biodiversidade e no desenvolvemento económico da zona onde se atopan. Son esenciais para a subsistencia das poboacións de aves e outras especies de gran interese, ademais das súas funcións respecto ao ciclo ecolóxico.

Xa no 2012, a Sociedade Galega de Ornitoloxía e a Sociedade Galega de Historia Natural reclamaban que o que xa estaba escrito sobre o papel se levara á acción no escrito «Humidais galegos: presente e futuro». Se daquela facía falta traballo e implicación para o mantemento e a recuperación dos humidais galegos, tres anos despois a situación non so non mellorou se non que vai costa abaixo.

A Lagoa de Antela, un humidal «disecado»

O exemplo da Lago de Antela segue a ser paradigmático respecto ás consecuencias medio ambientais e socioeconómicas dos erros cometidos, no pasado e no presente, na conservación e xestión do noso patrimonio natural.

O 8 de setembro de 1958 o goberno de Franco decretaba a desecación da Lagoa de Antela, emprazada na comarca da Limia, nos arredores de Xinzo de Limia. A evaporación artificial de 40 quilómetros cadrados de patrimonio acuático, ecolóxico e mesmo arquitectónico, supuxo unha perda irreparable de flora, fauna e patrimonio cultural galegos.

EQUO quere lembrar que de non levarse a cabo dita desecación artificial, hoxe a lagoa estaría protexida co máximo instrumento xurídico sobre humidais, o tratado internacional Ramsar que serve de marco para a acción nacional e internacional a prol da conservación e uso racional dos humidais e os seus recursos.

Pero o certo é que a grave situación que fai 50 anos se provocou co proceso de desecación e canalización das augas da lagoa, non é un feito illado da comunidade autónoma galega. Numerosos espazos naturais protexidos dende un punto de vista legal son agredidos e non respectados tanto dende o eido da administración, como por empresas e particulares nada concienciados co entorno ecolóxico e o seu valor.

De feito, actualmente a zona de Xinzo de Limia segue sendo vítima dos pouco afortunados decretos parcelarios da Xunta de Galicia, xunto con numerosas queimas e talas que continúan a facerse ao longo da superficie desecada da lagoa mostrando a nula visión integral dos proxectos que se executan, tendo so en conta a rendibilidade económica sen prever as contraprestacións ambientais, referidas á biodiversidade, á auga, ao cambio climático e á protección dos valores naturais.

O intento frustrado da recuperación da lagoa de Antela no ano 2003 por parte da administración, mediante un proceso de reinundación, é o resultado de querer subsanar un erro pasado e, porén, non recoñecer diversos erros que na actualidade se aproban dende os despachos institucionais e que na maioría dos casos van supor a desaparición de espazos ecolóxicos de gran importancia, non so no propio ecosistema senón tamén no potencial económico da zona, executando proxectos cuxa rendibilidade económica (moitas veces discutible e só obedecendo a intereses moi concretos) é incompatible co respecto ao medio ambiente.

O da Limia non é un caso illado, pois temos casos abondo en Galicia de zonas húmidas cun pésimo estado de conservación ou directamente agredidas pola propia administración. Este é o caso da Lagoa da Frouxeira, que por unha mal planificacion urbanistica ten que ser baleirada pola Xunta de Galicia todos os anos mediante escavadoras, incumprindo todas as leis ambientais de proteccion dos humidais. Paradoxicamente, a Lagoa da Frouxeira está incluída nese convenio.

antes
A Lagoa de Antela no pasado.
agora
A Lagoa de Antela na actualidade.

 

 

 

 

 

 

 

 

Agridoce sensación pola composición do novo goberno grego

EQUO lamenta a ausencia de ministras no novo goberno

Os Verdes gregos obteñen un deputado no Parlamento e a Secretaría de Medio Ambiente

Por primeira vez un membro dun partido verde entra no gobierno de Grecia. Giannis Tsironis, coordinador nacional dos Verdes gregos será o Secretario de Estado de Medio Ambiente e Cambio Climático do recén nomeado goberno de Alexis Tsipras. Esta carteira dependerá do novo «superministerio» de Reconstrución Produtiva, Enerxía e Medio Ambiente, dirixido por Panayiotis Lafazanis.

O novo ‘súperministerio’ de Reconstrución Produtiva, Enerxía e Medio Ambiente xorde da reestruturación pola que Tsipras pasa de 20 ministerios a tan só 10 para o seu goberno.

Ademais da Secretaría de Estado de Medio Ambiente, Os Verdes gregos acadan un deputado no Parlamento, Georgios Dimaras, elexido en Atenas na lista da coalición Syriza. Este partido concurreu a estas eleccións do 25 de xaneiro dentro da coalición de esquerdas, presentándose con 20 candidaturas en 17 localidades.

Aínda que un dos primeiros desafíos de Siriza é o de renegociar á débeda grega, o compromiso de Tsipras a medio prazo é levar a cabo unha reconstrución produtiva sostible. Os Verdes gregos van promover unha reestruturación do sector agrícola, con énfase na agricultura ecolóxica, unha adaptación do modelo de turismo existente e unha transformación do actual modelo enerxético, co obxetivo de reducir o consumo de combustibles fósiles e lograr a independencia enerxética total en 20 anos.

Para Florent Marcellesi, portavoz de EQUO no Parlamento Europeo: «Alegrámonos da entrada dos Verdes no Goberno grego. Esperamos que a súa presenza sirva para orientar a Grecia cara a Gran Transición Ecolóxica. Porén, ao mesmo tempo vemos con certa inquedanza a presenza da dereita nacionalista e antiturca no ministerio de defensa.»

Ante a polémica decisión de non contar con ningunha ministra no seu goberno, Rosa Martínez, covoceira de EQUO, sinala que, se ben «é un éxito e un acerto que Tsipras conte cun partido ecoloxista no seu goberno, consideramos un rotundo fracaso e un grave erro que non haxa unha soa ministra no mesmo. Sen ecoloxía non hai futuro, pero sen mulleres no goberno non hai democracia».

A situación de Grecia é moi delicada. Frente no novo goberno, a Troika xa advertiu que Grecia debe cumprir os compromisos adquiridos polos anteriores gobernos. Juan López Uralde opina que «non debemos deixar soa a Grecia na súa loita contra as políticas da austeridade. Só unidos ante a Troika, máis alá das fronteiras nacionais, seremos quen de quebralas».